جایگاه گیم در هنر

هنر ، همانند کهکشانی بی انتهاست ، که سراسر پر از زیبایی و لذت و جذابیت است

و صد البته پر از محتوا که از طریق این دریچه بر پیش چشمان مخاطب ظاهر می شود.


هنر نمایش ، هزاران سال است که در سراسر جهان جاری ست و تا به امروز هزاران هنرمند در این عرصه استخوان خرد کردند و رشد نمودند و درخشیدند.

تئاتر از همان یونان باستان تا به امروز کوشیده است که با خلق لحظاتی درگیر کننده و زیبا ، مفهوم ، پیام و داستانی را برای ما روایت کند.

سینما نیز فرزند همان پدر است ، حاوی همان خصوصیات در فضایی گسترده تر.

در رنگ ها و حالت ها و اشکال گوناگون که تا به حال نظیر آنها را بسیار دیده ایم .

از همشهری کین اورسن ولز تا دانکرک کریستوفر نولان و هزاران هزار آثار دیگر که هر کدام برای خود دنیاییست .

اما سینما هم روزی به پایان خواهد رسید و جایگاه خود را واگذار خواهد کرد .

به تصور بسیاری از صاحب نظران این حوزه ، صنعت گیم بزودی جایگزین سینما درجهان خواهد شد ، بله ، درست خواندید!

صحت این جمله را از رکورد شکنی بازدید سرویس استریمینگ توئیچ میتوان فهمید ( توئیچ سرویسی ست که گیمر ها در سراسر جهان ، در آن پخش زنده خود را که عموما درحوزه گیم هستند قرار میدهند و هزاران نفر به تماشای آن مینشینند )

برخی آمار جذاب توئیچ (که درحال افزایش است)

اما به راستی ماهیت و ویژگی های گیم چیست که انقدر پرطرفدار شده و برای جایگاه سینما دندان تیز کرده؟!

چندین هنر درکنار هم!

همگی سینما و تئاتر را شامل گردآوری چندین هنر درکنار هم میدانیم . صد البته که گیم هم از این قاعده مستثنی نیست!

گیم ، محصول خلاقیت نویسنده در داستان پردازی ، تصویر سازی توسط یک گرافیست و طراح خوب

انتقال احساسات با موسیقی درگیر کننده ، کارگردانی در خلق یک صحنه هنری و دیگر المان هاست که نظایر آن در سینما و تئاتر هم مشهود است.

پس گیم ، به هیچ وجه بیگانه با هنر نیست ، یا یک سرگرمی به صرف . گیم ، مخلوق چندین هنر است و هنر مخلوق احساسات و ذوق آدمی .

گیم ، یک هنر یا یک صنعت؟!

همانطور که پیشتر نیز خدمتتان عرض کردم ، گیم نیز فرزند هنر است که از کودکی خود خارج شده و وارد دنیای نوجوانی شده است.

این هنر نیز همانند دیگر هنر ها ، بازیچه سودجویان شده است ، و ما درحال حاضر ، شاهد بازی ها و سبک هایی هستیم که صرفا به دنبال جیب مخاطب اند

و جنبه هنری یا زیبایی شناسی ندارند و حتی دنبال انتقال مفهوم یا تعریف داستان نیز نیستند.

از نمونه این سبک ها به بتل رویال ، و نمونه بازی به فورتنایت میتوان اشاره کرد

که صرفا ایده ای برای کسب درآمد اند ، و نه اثری برای ارائه هنر!

تصویری از بازی فورتنایت
( این بازی در ماه اوت ۲۰۱۸ اعلام کرد که بیش از ۷۸ میلیون پلیر ، به صورت آنلاین این بازی را انجام میدهند! )

ولی این همه ی عرصه گیمینگ نیست .

ما (علاقه مندان و دنبال کنندگان گیم) نمونه های مختلفی از گیم را دیدیم که علاوه بر زیبایی های بصری ، با داستانی خلاقانه برای ما دنیایی فراموش نشدنی را تداعی کردند.

مگر میشود که گیمر ( بازی باز ) باشی و آلن ویک ( Alan Wake ) و د لست آف آس ( the last of us ) رو فراموش کنی؟!

تصویری از بازی the last of us

خود من به دلیل محدودیت هایی که داشتم ، نتوانستم این دو اثر را به درستی تجربه کنم.

ولی با گیم پلی ( ویدیو هایی از روند بازی ) هایی که از این بازی ها دیدم

واقعا سخت مجذوب قدرت داستان و زیبایی های بصری این دو اثر شدم.

بازی برای کودکان است؟! و آیا صرفا برای سرگرمی است؟!

شاید این سوال ، چندان ربطی به محتوای این مقاله نداشته باشد

ولی بد نیست ، در انتهای این مقاله و بیان ارتباطات گیم و هنر ، به این سوالی که اغلب در سطح جامعه به خصوص در کشورمان ، دهان به دهان میچرخد

و دائما از گیمر ها پرسیده میشود را پاسخ دهیم.

بگذارید اینگونه این مسئله را برای شما روشن کنم :

آیا فیلم برای کودکان است و صرفا با آن سرگرم میشوید؟!

آیا هنگامی که تئاتر میبینید ، هیچ محتوای قابل توجهی از آن دریافت نمیکنید؟!

همانطور که ما تئاتر کودک و فیلم کودکانه با رده سنی های ۷ ، ۱۲ و… داریم ، در گیم نیز این گونه آثار برای این رده سنی تولید میشود.

ولی درکنار آن نیز گیم هایی هستند که صرفا برای رده سنی +۱۸ سال تهیه میشوند که تجربه آن برای کودکان بشدت مخرب است ، همانند فیلم و تئاتر.

(پس این نکته را نیز لا به لای پاسخ مشخص شد که گیم ، باعث خشونت نیست و باید هرکسی بسته به سن خود ، گیم مناسب خود را تجربه کند)

و اما راجع به نکته دوم ، یعنی سرگرمی ، که آیا گیم تنها برای سرگرم شدن است؟!

لطفا قبل از مطالعه پاسخ این سوال ، به یک سوال دیگر پاسخ دهید

(اگر پاسخی برای آن یافتید) :

آیا فیلم ، و تئاتر تنها برای سرگرم شدن است؟!

ما غیر از سرگرم شدن ، چیز دیگری از فیلم و تئاتر ، بهره نمیبریم؟!

خب معلوم است که گیم تنها برای سرگرم شدن نیست!

(منظورمان تنها گیم هایست که جنبه محتوایی دارند ، نه گیم هایی که بدون محتوا و هدف تولید میشوند)

برگردیم به همان مثالمان یعنی د لست آف آس (the last of us)

تصویری از بازی the last of us

تلاش برای زندگی

حس پدر و فرزندی

امید ، غلبه بر ترس و ….

کوچک ترین و جزئی ترین محتوایست

که ما میتوانیم از این اثر دریافت کنیم.

به علاوه ، کارگردانی تحسین بر انگیز این بازی و نماهایی که سراسر پر از زیبایی بصری اند نیز جهت پاسخ به این سوال ، مثال زدنی هستند.


کلام آخر

گیم چه آینده سینما باشد ، چه نباشد ، در هنر بودنش شکی نیست

چه بسا ساخت یک فیلم از خلق یک بازی راحت تر باشد .

این تجربه و شواهد شخصی من پس از چندین سال فعالیت در حوزه گیم است .

و همه این ها دلیلی ست ، تا ما این موضوع را درکنار دیگر موضوعات رسانه پارت هنر قرار دهیم

و به این دسته نیز ، در حد و اندازه خودمان بپردازیم


باتشکر از وقتی که برای مطالعه این مقاله گذاشتید.


قبلی «
بعدی »

علاقه مند به گیم و هنر , هنرجوی هنرستان هنر های زیبا , مدیر و موسس رسانه پارت هنر
  • instagram

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *